Lęk, jak każda inna emocja, jest tylko informacją.
A Twoją rolą jest tę informację odczytać i zdecydować co z nią zrobisz.
Lęk jest dobry…
Jeżeli go nie tłumisz ani nie uznajesz za wyrok.
Wyobraź sobie, że jedziesz samochodem.
Ty jesteś kierowcą.
Obok Ciebie siedzi lęk.
Jest tylko pasażerem.
I nagle mówi do Ciebie:
„Kończy nam się paliwo”.
Jak zareagujesz?
Potencjalnie masz trzy opcje.
Opcja pierwsza to panika.
Oddajesz mu kierownicę.
Przerażony zjeżdżasz na pit stop.
Byle gdzie...
Stajesz na bocznym pasie autostrady.
Gasisz silnik.
A Twoje serce bije jak szalone.
Średnie rozwiązanie, prawda?
Opcja druga, wcale nie lepsza...
Ignorowanie.
Machasz ręką, podgłaśniasz radio i myślisz sobie:
„Przesada, mnie to na pewno nie spotka.”
I jedziesz dalej.
Do momentu aż... NIESPODZIANKA!
Kończy Ci się paliwo...
Na szczęście jest też trzecia opcja.
Słyszysz głos lęku.
Traktujesz go jak informację.
Nie panikujesz.
Nie ignorujesz.
Dopuszczasz to, co mówi.
I podejmujesz decyzję.
Szukasz najbliższe stacji.
Zauważ, że żadna skrajność nie działa!
Jeśli lęk przejmuje kierownicę —
kończysz sparaliżowany.
Jeśli wyrzucasz go z auta —
ignorujesz sygnały, które mogły Cię ochronić.
Lęk nie ma prowadzić Twojego życia!
Jednak też nie ma być z niego wyrzucony.
Ma siedzieć obok.
I informować o zagrożeniach
A Ty masz decydować, co zrobisz.
Bo to Ty jesteś kierowcą.
~Czysty, CzystyMindset
Stwórz łatwo własną witrynę internetową z Webador